familiegeschiedenis Bolwijn/Muller

Inleiding

Hallo, Ik ben Harry Bolwijn geboren in emmercompascuum ( 1945) en al bijna 37 jaar  samen met mijn echtgenote  Stieneke ( 1947) in Warffum ( Groningern).
We hebben drie kinderen; Hilko ( 1970), Andre ( 1972) en Anja ( 1979)
Momenteel ook zes kleinkinderen: Nienke, Jesse, Lisa en Louise, Jorrit en Julian.
Genealogie is al vele jaren  een hobby. In het begin ( 1970)  wat sporadisch en ook moeizaam , vanwege gezins en werkomstandigheden, maar de laatste jaren na mijn pensionering  en door de mogelijkheden van het internet intensiever.

Ik kan mij nog goed herinneren, dat ik in 1970 begon te zoeken naar mijn voorouders. Eigenlijk wilde ik maar één ding weten, t.w. hoe kom ik aan mijn  achternaam. Omdat er ook duitse, franse en engelse varianten op bestonden ( zoals baldwin, boudewijn, bouduain, boldewijn kreeg ik veel en zeer uiteenlopende suggesties over de herkomst.

Ik ben begonnen met een bezoek aan het rijksarchief in Assen.
Het gebouw was alleen al indrukwekkend, maar viek bij mijn in het niet bij de informatie die ik daar kon krijgen. Ik had daar gevraagd naar de huwelijksacte van mijn grootouders, Harm Jezaias Bolwijn en Hillechien Ramaker. Volgens de 10-jarige tafels waren zij getrouwd op 7 april 1899 in Emmen.

Ik kreeg de acte voorgeschoteld. De originele acte, die zij op 29-jarige , resp. 22-jarige leeftijdhadden ondertekend. Zij overleed als laatste toen ik 4 jaar was. Hem heb ik, jammer genoeg, nooit gekend. De inleving bij het bekijken en lezen van dit document gaf mij bijna het gevoel alsof ik er bij was geweest. Ik vond het zeer emotioneel. Enerzijds wilde ik zoveel mogelijk over hun leven weten, maar anderzijds twijfelde ik toch of ik er mee door moest gaan, gezien de emoties die het opriep.

Mijn nieuwsgierigheid heeft het gewonnen. Ik ben doorgegaan. Eerst met het bezoeken van de verschillend archieven, en niet te vergeten familieleden, en de laatste jaren veel door de bijna onuitputtelijke mogelijkheden van internet .

een eindresultaat zal er wel nooit komen, maar hier toch een voorlopig resultaat, laten we maar zeggen: EEN TUSSENSTAND.